Açıklama

İslamiyet’in yayılış dönemi olan 7. ve 10. yüzyıllar arasında Kürtlerin yaşadığı coğrafyayı, toplumsal yapılarını ve siyasi rollerini inceler.
Dönemin önde gelen Arap tarihçilerinin, coğrafyacılarının ve seyyahlarının (İbn Havkal, İstahrî, Mesûdî, Taberî vb.) kayıtlarını kaynak alarak nesnel bir sentez sunar.
Kürt aşiretlerinin yerleşim alanlarını, Emevi ve Abbasi halifelikleri ile olan ilişkilerini, bölgedeki sosyo-ekonomik yaşamı ve katıldıkları tarihi isyanları belgeleriyle analiz eder.