Açıklama

• Hacı Bektaş Veli Dergâhı’nın 1925’te kapatılmasından 1964’te müze olarak yeniden açılmasına kadar geçen süreci ve bu süreçteki toplumsal hafızayı ele alır.
• Alevi-Bektaşi kimliğinin modern dönemde nasıl şekillendiğini, özellikle Hacı Bektaş Veli anma törenlerinin bu kimliğin inşasındaki rolünü antropolojik ve sosyolojik bir bakışla inceler.
• Dergâhın sadece fiziksel bir yapı değil, kolektif bellekte yaşayan canlı bir mekan olduğunu savunur. Kitabın başlığı da bu inancın resmi müze sınırlarını aştığını vurgular.